โรสหันไปมองตาม เห็นพ่อ แม่ ยืนอยู่ โรสตกใจ เช่นเดียวกับกลุ่มของบอย เพราะพ่อกับแม่โรสบอกจะไม่มางานนี้ หนูมาลีก้มหน้าอายเพราะเป็นคนที่แดงก็ชี้มา ครูสวยก็มองมาที่หนูมาลีด้วยความเห็นใจ ทองทาจับมือหนูมาลีที่ยืนข้าง ๆ กัน
“เข้มแข็งไว้ สายตาคนอื่นจะมองมายังไงก็ช่าง ตัวเราต่างหากที่รู้ว่าเราเป็นใคร ทำอะไรอยู่”
หนูมาลีพยักหน้าขอบคุณทองทา ปู่เดินมาหากลุ่มของหนูมาลี ส่วนย่าเดินไปที่เวที ตา มองโรสไปตลอดทาง สองแม่ลูกประสานสายตา
“นี่ไง มึงเห็นแม่มึงไหม มึงอะอยู่กรุง เทพฯ แต่แม่มึงต้องอยู่ที่นี่ เขาต้องอายไปตลอดชีวิตเพราะมึง หน็อยเป็นลูกผู้ชายดี ๆ ไม่ชอบ” แดงตะโกน โรสกลืนนํ้าลาย ไม่ได้คิดเรื่องที่แดงพูดมาก่อน จู่ ๆ ย่าก็หันไปหาแดง “ใครบอกว่ากูอาย ใครบอก”
แดงตกใจ โรสก็ตกใจ คนอื่น ๆ ก็มีท่าทางไม่ต่างกันนัก “ไอ้แดงชีวิตอย่างมึงต่างหากที่น่าอาย กินเหล้างานการไม่ทำทิ้งลูกทิ้งเมียให้ลำบากมึงภูมิใจในความเป็นผู้ชายของมึงนักหรืออย่าพูดถึงลูกผู้ชายเลยวะความเป็นคนยังไม่มี ไม่เหมือนลูกกูทำงานสุจริตส่งเงินมาให้พ่อแม่ให้ลูกเรียนหนังสือ เป็นคนดีมีเมตตากับคนอื่นมาตลอดชีวิตแค่นี้ผู้ชายแท้ ๆ อย่างมึงก็ทำไม่ได้แล้ว”
โรสตกใจมองแม่ซาบซึ้งนํ้าตาคลอออกมาทันที แดงพยายามเถียงแต่ก็เจอย่าตอกกลับไปอีก “ไอ้ตุ้ยเองก็เถอะ ฮึ...พอไอ้เรืองมาหายหน้าเลยนะกลัวเจอหน้ามัน ไม่รู้จะทำยังไงใช่ไหมล่ะกูตัดสินใจให้เองเลิกคบ! ไอ้เรือง...ใครไม่คบมึง กูไม่คบด้วย ถึงกูสองคนจะแก่ แต่กูก็ไม่ได้ขอข้าวใครกิน”
เรืองก้มหน้ากลั้นนํ้าตาไว้ท่าทางเด็ดขาดของแม่เป็นกำลังใจอย่างมาก ด้านล่างเวที ปู่หอบหายใจถี่และเซลง ทองทาและบอยอยู่ข้าง ๆ รีบรับไว้ จะพาไปหาหมอ หนูมาลีจะตามไปด้วย แต่ทองทาบอกให้คอยดูย่าไว้ ส่วนเบลตอนนี้พับเรื่องทองทาไว้ก่อน เพราะเจอข่าวเด็ดที่รู้ว่าพ่อของหนูมาลีเป็นเกย์ คิดแผนเป็นฉาก ๆ ส่วนโยทะกานํ้าตาคลอก่อนจะเดินออกไปแบบช็อก ๆ เพราะนอกจากจะรู้เรื่องผู้ชายที่เคยมีความสัมพันธ์ด้วยเป็นเกย์แล้ว ยังรู้ความจริงว่า หนูมาลีเป็นลูกของตนเอง
หนูมาลีเครียดปลีกตัวออกมานั่งอยู่คนเดียว เบลตามมากระแหนะกระแหน และให้หนูมาลีถอยห่างจากทองทา
“คุณมาเพราะเรื่องแค่นี้หรือคะ”
“ตอนแรก ก็แค่มาตามพี่ทองทา แต่ตอนนี้ ฉันได้อะไรมากกว่าที่คิด นังลูกตุ๊ด” เบลเน้นคำตอนท้าย ยาหยีและนีน่าหัวเราะเยาะตามเบล “รอพบความพินาศจากฉันได้เลย นังหนูมาลี” สามสาวแสยะใส่แล้วเดินจากไป หนูมาลี ทั้งงงทั้งเครียด ไม่รู้ว่าเบลกำลังจะทำอะไร
ด้านซีโร่และพิสมัยเครียดไป งงเรื่องโรส เบล ยาหยี และนีน่าเดินเข้ามา “อยากอยู่เป็นลูกเขยครอบครัวเกย์นักหรือฮะ”
“ผมกำลังจะกลับ คืนนี้แหละ” ซีโร่บอก
“ถอนตัวจากหนูมาลีซะ เพราะฉันกำลังจะตีข่าว หนูมาลีมีพ่อเป็นนางโชว์ ฉันถ่ายรูปไว้หมดแล้ว” ซีโร่และพิสมัยอึ้งกับคำพูดของเบล
ทุกคนกลับมาบ้านด้วยท่าทางปกติ มีเพียงปู่ที่ยังทำใจไม่ได้เรื่องลูกชาย และเดินเข้าไปพักในห้อง โรสก้มลงกราบแม่ด้วยความซาบซึ้ง และโผเข้ากอด ย่าหงษ์กอดตอบ
“ตั้งแต่เล็ก เอ็งเป็นเด็กเรียบร้อย ไม่เคยทำเรื่องเดือดร้อนให้พ่อกับแม่ เรือง...เกิดเป็นคนมันก็แค่นี้แหละ ทำให้พ่อแม่ภาคภูมิใจ ทำให้ได้แค่นี้ตายไปก็ไม่เสียชาติเกิดแล้ว”
โรสนํ้าตาไหล ทุกคนก็มองอย่างซาบซึ้งและอบอุ่น โรสเข้ามาหาปู่เชื้อในห้อง เพราะอยากให้พ่อลงโทษตนเอง แม้ปู่เชื้อจะโวยวาย แต่ก็ไม่ได้อยากคุยกับโรสนัก แถมยังนอนตะแคงหันหลังให้ เหมือนต้องการตัดบทสนทนา บอยพยายามปลอบเพราะกลัวโรสจะไม่สบาย
“ที่ไม่กลับบ้านเป็นสิบปีเพราะรู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ใช่ไหม
โรสพยักหน้า “แม่บอกพ่อเดี๋ยวก็ลืม พี่ว่าไม่ เรื่องอื่นอาจจะลืม แต่ลูกเป็นกะเทยคงลืมไม่ได้มันไม่ใช่เราคนเดียว ทั้งพ่อ แม่ หนูมาลี ครอบครัวพี่คงต้องเป็นตัวตลกให้เขาล้อไปตลอดชีวิต”
บอยมองโรส มีแววน้อยใจบางอย่าง “เพราะแบบนี้เหรอ พี่ถึงไม่เคยแนะนำใคร ๆ ว่าผมเป็นแฟนพี่ พี่ไม่เคยพูดเรื่องผมกับใครเลย มีแต่ผม ที่บอกเรื่องพี่กับคนอื่น คนที่พัทยาบ้านผม เขารับได้ ไม่ใช่ทุกที่ทุกคนที่เป็นแบบเพื่อนพี่”
โรสดึงบอยเข้ามากอด “บอย เธออายุยังน้อยนะ ในอนาคต เธออาจจะกลับไปใช้ชีวิตกับผู้หญิงได้อีก ไม่อยากแต่งงานมีลูก ไม่อยากมีชีวิตแบบคนปกติหรือ”
บอยผลักออก กลับไปน้อยใจกว่าเดิม “พูดแบบนี้อีกแล้ว ทำไมต้องพูดเหมือนเราจะเลิกกัน อยากเลิกมากนักหรือ…จะทิ้งกันใช่ไหม” โกรธ เดินออกไป ปิดประตูปังเลย โรสเซ็ง
หนูมาลีมานั่งชมดาวแต่ยังเครียดไม่เลิก ทองทาเดินมานั่งใกล้ ๆ หนูมาลีทั้งเครียดทั้งอายที่ทองทามารู้สิ่งที่เป็นปมและพยายามปิดมาตลอด เดินหนีไม่อยากคุย
ด้านโยทะกากลุ้มใจเรื่องอดีตก็กลุ้ม แถมยังติดต่อเมืองแมนไม่ได้ จึงมาหาเมืองแมนที่คอนโดฯ และพบว่าเมืองแมนพาเลขาฯ ของโยทะกามากก แม้จะรู้ว่าเมืองแมนมีผู้หญิงไปทั่วและทำใจไว้แล้ว แต่โยทะกาเคยบอกเมืองแมนว่าไม่ให้เอาลูกน้องหรือคนใกล้ตัว แต่เมืองแมนก็ยังคงเป็นเมืองแมน ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น
“ฉันเคยบอกคุณแล้วไง คนงานที่บ้าน คนงานที่บริษัท ฉันขอ ไม่งั้นฉันจะอยู่ยังไง มันเป็นสังคมของฉันนะ ทำไมไม่ฟังกันบ้าง”
“งั้นพรุ่งนี้เธอไม่ต้องไปทำงาน แค่นี้ก็จบ” เมืองแมนบอกเลขาฯ ของโยทะกา โยทะกาอึ้งพูดไม่ออกเดินหนีมาเลย เสียใจอย่างบอกไม่ถูก
ตอนที่ 19
และก็เป็นอย่างที่ซีโร่คาดไว้จริง ๆ เพราะวันเปิดตัวซิงเกิ้ลใหม่ นักข่าวมากันเพียบ หลังจากซีโร่สร้างเรื่องไปเยี่ยมบ้านของหนูมาลีในต่างจังหวัด แถมยังถ่ายรูปลงปกแฟนชั่นเซตในนิตยสาร ซีโร่และพิสมัยซักซ้อมคำตอบเพราะคิดว่านักข่าวคงจะถามเรื่องความสัมพันธ์กับหนูมาลี แต่...
“เรื่องซีโร่ขัดแย้งกับศิลปินใหม่ คุณทองทานี่จริงไหมคะ” เสียงนักข่าวดังขึ้น ซีโร่และพิสมัยอ้าปากเหวอ คิดไม่ถึง และไม่ได้เตรียมคำตอบนี้มา
“มีข่าวเล็ดลอดออกมาว่าคุณขัดแย้งกับคุณทองทาถึงกับจะฉีกสัญญา”
“ถึงกับเคยวางมวยกันจริงไหมครับ” โดนเข้าไปอีกสองดอก
ซีโร่เริ่มอารมณ์กรุ่น ๆ “คนอย่างผมร้องเพลงเป็นอย่างเดียว ใช้ความรุนแรงเป็นอันธพาลแบบนั้น ซีโร่ไม่เคยทำครับ เพลงใหม่ที่ผมเตรียมมาให้ทุกท่านผมตั้งใจมาก อยากให้ทุกคนช่วยสนับสนุนด้วยนะครับ”
หนูมาลีเดินออกมา มีเจ้าหน้าที่พามานั่งข้างซีโร่ เตรียมไมค์ให้ โยทะกาก็มาแอบฟังอยู่มุมหนึ่ง
“หนูมาลีคะ เรื่องข่าวพ่อของหนูมาลีเป็นไงบ้างคะ นางโชว์คนนั้นเป็นพ่อหนูมาลีจริงหรือคะ
“พ่อบุญธรรมใช่ไหมคะ”
“เอ่อ...จริงค่ะ พ่อแท้ ๆ ค่ะ” หนูมาลีตอบตรง โยทะกาที่แอบฟังอยู่น้ำตาไหล เลือดเนื้อเชื้อไขของตนอยู่นี่เอง!
และหนึ่งในจำนวนนักข่าวนั้น เป็นคนของเบลที่จัดมาเพื่อแผนฉีกหน้าหนูมาลี “แล้วทำไมถึงเรียกพ่อว่าพี่คะ” นักข่าวยิงคำถาม หนูมาลีอึกอักไม่ตอบ และลุกเดินหนีไปเลย เบลยิ้มกับแผนการสำเร็จ พรุ่งนี้ข่าวออกมาหนูมาลีเละแน่
ซีโร่และพิสมัยหลบมานั่งเครียดที่มุมปลอดคน พร้อมกับปรึกษากันที่ทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผน ทั้งที่อุตส่าห์สร้างข่าวกับหนูมาลีแต่เรื่องดันเงียบหายไป จึงคิดจะสร้างข่าวใหม่ หนูมาลีเดินมาได้ยินคำ และคิดถึงคำพูดของทองทาที่ว่าซีโร่หลอกใช้ตนเอง
“พี่ใช้หนูเป็นเครื่องมือจริง ๆ ด้วย” หนูมาลีผิดหวังมาก ซีโร่เข้าไปจับไหล่พยายามเล่นละครต่อ “ไม่เอาน่าหนูมาลี พี่ก็คิดกับเราเหมือนเดิมนั่นแหละ แต่เรื่องพวกนี้มันช่วยทำให้เราชิงพื้นที่ข่าวสำเร็จนะ แฟนคลับพี่ก็ไปโหวตให้เธอ จนยายน้อยหน่าติดอันดับบ๊วยอยู่นี่ไง”
หนูมาลีเซ็ง ๆ มองหน้าจะเชื่อดีไหมล่ะ
ด้านโรสที่ยังอยู่ที่บ้านต่างจังหวัด ก็เจอนักข่าวตามไปสัมภาษณ์ถึงที่ พร้อมกับขุดคุ้ยเรื่องราวและภาพเก่าสมัยที่โรสเป็นคาบาเร่ต์มาด้วย
“ดิฉันชื่อแจ่มรัตน์ค่ะ จากสำนักข่าวบันเทิงทั่วไทย เราอยากถามคุณเรื่องนี้ค่ะ คุณคือโรส กุหลาบราตรีที่เคยเป็นเจ้าของคาบาเร่ต์ที่พัทยาใช่ไหมคะ คุณรู้สึกยังไง ที่ลูกสาวคุณไม่ยอมรับคุณคะ” นักข่าวชี้ให้ดูรูปสมัยที่โรสเป็นคาบาเร่ต์
“เขาไม่ยอมรับผมตรงไหนไม่ทราบ”
“ก็เขาเรียกคุณว่าพี่”
“แล้วไง เรียกพี่ เรียกป้า เรียกเจ๊ เรียก อีโรส เรียกไอ้โรส แล้วผมจะรวยขึ้นหรือจนลง มันยังไงหรือ” โรสเริ่มฉุน
“ที่ประชาชนเขาสงสัยคือ คุณมีลูกได้ไงคะ เป็นพ่อจริง ๆ เลยหรือคะ” นักข่าวยังถามต่อ
“ถามว่าเป็นพ่อยังไง จะเอาละเอียดแค่ไหน เอาความถี่หรือท่าทาง เอาพิกัดสถานที่หรือพิกัดขนาด ต้องทำให้ดูไหม อืม แต่กับชะนีวัยดึกอย่างคุณ ผมไม่มีอารมณ์”
“นี่.... ฉันถามดี ๆ นะ” นักข่าวถาม เสียงจิก
“ถามดีแค่ไหน คนมันไม่อยากจะตอบแล้วจะยืนหาพระแสงของ้าวอะไรแถวนี้ ออกไปได้แล้ว จะออกหรือไม่ออก ไม่งั้นค้อนกระเด็นโดนซิลิโคนจมูกเคลื่อน กูไม่รู้นะโว้ย” โรสโวยวาย บอยต้องรีบเข้ามาห้ามบอกให้โรสใจเย็น ๆ “ไปไป๊ ไป กลับไปให้หมดเลย ขึ้นรถแล้วออกไปเลยนะ”
โรสไล่ตรง ๆ นักข่าวรีบขึ้นรถขับออกไปเลย บอยส่ายหน้า “ทำไมข่าวมันไปไกลจัง หนูมาลีจะเป็นยังไงบ้างเนี่ย กลับพรุ่งนี้ใช่ไหมครับ”
“อย่าบอกใครเรื่องนี้นะ อย่าให้คนอื่นรู้ โดยเฉพาะหนูมาลี” โรสกลุ้ม บอยพยักหน้า
วันรุ่งขึ้นสื่อก็ประโคมข่าวเรื่องที่หนูมาลีไม่ยอมรับเรื่องพ่อเป็นเกย์ แถมสื่อยังใช้ถ้อยคำรุนแรงว่าอกตัญญู เบลอ่านข่าวแล้วสะใจมาก เพราะมั่นใจว่าคะแนนโหวตของหนูมาลีร่วงแน่
โยทะกาตัดสินใจมาหาโรสที่บ้านต่างจังหวัด แม้จะไม่อยากถามแต่ก็ต้องถามเรื่องที่โรสเป็นเกย์ โรสยอมรับโดยไม่อ้อมค้อมและยังแนะนำบอยให้รู้จักในฐานะแฟน ทั้งสองพูดคุยถึงหนูมาลีด้วยความรัก โยทะกาชื่นชมที่โรสเลี้ยงลูกได้ดี โรสบอกว่าตั้งแต่เด็กหนูมาลีอยากมีแม่เหมือนเพื่อน ๆ ที่โรงเรียน แต่เพราะแม่ทิ้งไปทำให้หนูมาลีไม่ชอบแม่ โยทะกาสะเทือนใจมาก
“หลังจากนั้น เขาไม่พูดเรื่องแม่อีกเลย ฉันถึงบอกเธอว่า ให้ลืมทุกอย่างซะเพราะฉันไม่รู้ว่าเขาจะคิดยังไง เฮ้อ เขาเพิ่งรู้ว่าฉันเป็นเกย์เมื่อไม่นานมานี้เอง กว่าเขาจะยอมรับ เล่นเอาเหนื่อย ที่จริงฉันน่าจะบอกว่าแม่ตายไปแล้ว คงจะดีกว่านี้” โรสบอก
“เขาพูดถูก ฉันจะตามหาเขาเมื่อไหร่ก็ได้ แต่ฉันก็ไม่ทำ เขาคงรู้สึกแย่ รู้สึกไร้ค่า...ว่าทำไมแม่ไม่รักเขา ในที่สุดเลยปฏิเสธแม่ตัวเอง ฉันสมควรโดนแล้ว” โยทะกาพูดปลง ๆ
“หนูมาลีไม่เหมือนเด็กคนอื่น... ลูกของเราเหมือนนางฟ้า เขาจะเชื่อในสิ่งถูกต้อง และจะเชื่ออย่างนั้นไม่มีวันเปลี่ยนง่าย ๆ ตั้งแต่เด็ก ถ้าเราบอกว่าสิ่งนี้ไม่ดี แค่พูดครั้งเดียวเขาจะจำจนตาย” โรสพูดไปยิ้มไป ปลื้มลูกมาก
โยทะกาไม่รู้จะทำอย่างไรต่อไปดี โรสยังยืนยันให้ต่างคนต่างอยู่ ทุกอย่างให้เป็นไปตามเดิม เพราะไม่อยากให้เรื่องวุ่นวาย เพราะตอนนี้โยทะกาก็มีครอบครัวใหม่ไปแล้ว โยทะกาอึ้งไป น้ำตาไหลด้วยความเสียใจ ย่าหงษ์และปู่เชื้อคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นหน้าโยทะกาที่ไหน ก่อนจะนึกออกว่าเป็นแฟนเก่าของลูกชาย หนูมาลีมาได้ยินเข้าพอดีจึงรีบออกไปหาพ่อ เพราะคิดว่าผู้หญิงที่มาหาพ่ออาจจะเป็นแม่ของตนเองก็ได้ แต่ออกมาก็ไม่เจอแล้ว ขณะที่โรสโล่งใจที่หนูมาลีไม่เจอโยทะกา ส่วนย่าหงษ์และปู่เชื้อ เมื่อเห็นท่าทางของลูกชายก็พอจะรู้ว่าโรสไม่อยากให้หนูมาลีรู้เรื่องแม่ จึง ยอมปิดปากเงียบเก็บความลับต่อไป
โรสและบอยตัดสินใจที่จะกลับกรุงเทพฯเพราะอยู่ที่นี่ข่าวก็ไม่เงียบสักทีและไม่เป็นผลดีกับ หนูมาลี แม้จะยังไม่มีเงินไปจัดการร้านคาราโอเกะก็เถอะ โรสเอ่ยทักแคที่ที่ตอนหลังนี้ชอบหายหัวไป ถามก็อ้างว่าไปวัด
“วัน ๆ ก็หายไปวัด กะจะนิพพานชาตินี้เลยใช่ไหม”
โรสบอกแคที่ว่าจะกลับกรุงเทพฯ แคที่ถามจะไปอยู่ที่ไหน กลับไปก็ถูกทวงหนี้แน่ โรส ไม่รู้จะทำอย่างไรจึงขอไปพักอยู่ที่บ้านแคที่
“สำหรับแกน่ะอย่าว่าแต่บ้านเลย มานอนกลางใจฉัน ฉันยังไม่ว่า หรือจะมานอนบนตัวฉัน ฉันก็ไหวนะมากันทั้งสองคนเลย มา มา” แคที่บอก บอยดีใจมาก แต่แคที่กลับมาทำหน้าเสียใจ โรสถามว่าเป็นอะไร “ฉันเสียดายที่อดนิพพาน” โรสกับบอยเลิกคิ้ว นี่อีเจ้มันเอาจริง
“เลิกนิพพานกับครูพละ….. ฮืออออ” แคที่ทำท่ากระแดะมาก โรสกับบอยพร้อมใจกันผลักแคที่และโวยออกมาพร้อมกัน แคที่ทำเป็น ไม่รู้เรื่อง อะไร ยังไงเหรอ
หนูมาลีถูกโจมตีและวิจารณ์อย่างหนัก เรื่องที่เป็นคนอกตัญญูไม่ยอมรับที่พ่อเป็นเกย์ทั้งที่พ่อส่งเสียเลี้ยงดูมาตลอด โดยเฉพาะข่าวประเภทซุบซิบวิจารณ์บันเทิง
“พ่อหนูมาลีปัดไม่ให้คำตอบเรื่องลูกสาว ในขณะที่ต้นสังกัดแจง มีจดหมายเข้ามาต่อว่าเป็นจำนวนหลายสิบฉบับเตือนหนูมาลี กตัญญูเป็น เครื่องหมายของคนดี คนที่ไม่รู้จักคำว่ากตัญญู ไม่มีวันเจริญหรอก” พิธีกรในรายการทีวีพูด
“โหแรงเนอะ” พิธีกรอีกคนรับ
“แรงจริงอะไรจริงนะข่าวนี้ … เรื่องนี้ขอพูดนิดนึงนะ เป็นศิลปิน...เป็นต้นแบบของเด็ก ๆ ทำแบบนี้มันเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีนะ”
“ใช่ พ่อจะเป็นเกย์หรือไม่เป็น เราก็ต้องยอมรับนะ ผมก็พ่อคนเหมือนกันความเห็นส่วนตัว อยากบอกหนูมาลีว่า เวลาถูกเรียกว่าพ่อ พ่อทุกคนมีความสุขมากนะ
หนูมาลีเข่าอ่อนทรุดนั่งลง เพราะคำพูดของพิธีกรสะเทือนใจ
“แหล่งข่าวที่เป็นเพื่อนของหนูมาลีบอกว่า เป็นพ่อแท้ ๆ ส่งเสียเลี้ยงดูมาด้วยนะ ในเนื้อข่าวบอกนะ อันนี้ฮามาก นักข่าวยิงคำถามว่าเป็นนางโชว์มีลูกกับผู้หญิงได้ไง นายเรืองยศถึงกับปรี๊ดแตก โฮ้ย เสือไบใช่ไหมล่ะยะหล่อน เริ่ดย่ะ” พิธีกรกะเทยทำเสียงดีดดิ้น
เสียงโรสดังมาจากด้านหลัง ไม่รู้มาตั้งแต่เมื่อไหร่ หนูมาลี สะดุ้ง “ดูอะไรอยู่ เสียเวลา อาทิตย์หน้ามีคอนเสิร์ตอีกแล้ว มีเพลงหรือยังล่ะ”
“เขาหาว่าหนูไม่ยอมรับพี่ หนูยอมรับพี่นะ” น้ำเสียงหนูมาลีเศร้ามาก
โรสถอนใจ ดึงหนูมาลีมากอด “การประกวด เป้าหมายต่าง ๆ ในชีวิตของเรา สำคัญทั้งหมด ระหว่างทางเดินไปสู่จุดหมาย ยิ่งใกล้ หมามันยิ่งเห่า และมันจะยิ่งเพิ่มจำนวนมากขึ้น ตามขนาดเป้าหมายของแก”
“ข่าวพวกนี้คือหมาที่เห่าหรือคะ” หนูมาลีอึ้ง
โรสพยักหน้า “เป้าหมายยิ่งใหญ่ หมามันยิ่งมีเยอะ แล้วถ้าแกมัวแต่หยุดทุกครั้งที่หมาเห่า แกจะเสียเวลาแค่ไหน ขอแค่เราสองคนเข้าใจกัน คนอื่นจะพูดยังไง อย่าไปสนใจ ตกลงไหม”
หนูมาลีซาบซึ้ง พยักหน้ากอดพ่อแน่นยิ่งขึ้น สบายใจมากขึ้น
สถานีเร่งให้ทองทาเข้าห้องอัดเสียงเพื่อทำเพลงออกมาโดยเร็ว แต่ก็พยายามติดต่อหนูมาลี แต่หนูมาลีไม่ยอมรับสาย ทองทาจึงโทรฯหาบอยเพื่อถามถึงหนูมาลีเป็นประจำ ทองทาเห็นข่าวที่หนูมาลีถูกโจมตีก็อยากจะไปปลอบใจ แต่ถูกสตาฟฟ์ห้ามเพราะมีคิวทั้งเขาห้องอัดและโปรโมตจนไม่มีเวลาว่าง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น