พายุขอร้องให้เนตรลาออกจากไนต์คลับ เนตรดีใจที่พายุแสดงอาการหึงหวง แต่เนตรกลัวว่าถ้าติงลี่รู้เรื่อง จะไล่พายุออก พายุไม่สามารถทำอะไรได้ จำต้องยอมให้เนตรทำงานที่ไนต์คลับต่อ
กังฟูขี่จักรยานมาเจอพายุกับเนตรควงกันอี๋อ๋อออกมาจากร้านอาหารแห่งหนึ่ง กังฟูร้องทัก พายุตกใจแต่ไม่ทันว่าอะไร กังฟูขี่จักรยานเลยไป พายุกลัวกังฟูจะเอาเรื่องเนตรไปบอกติงลี่ พอส่งเนตรกลับที่พักแล้วก็รีบกลับไปหากังฟูที่โรงงิ้ว กังฟูกำลังล้างจานอยู่กับบู๊ลิ้ม พายุไล่ให้บู๊ลิ้มออกไปข้างนอก จะคุยกับกังฟูตามลำพัง บู๊ลิ้มไม่ยอมออกไป พายุจับคอเสื้อบู๊ลิ้มยกลอยขึ้น บู๊ลิ้มร้องลั่น กังฟูเข้ามาช่วยบู๊ลิ้ม เลยถูกพายุตบหน้าอย่างแรง บู๊ลิ้มกลัวกังฟูจะโดนตบหน้าอีก เลยยอมออกไปนอกห้องแต่โดยดี
“กังฟู ผู้หญิงที่ลื้อเห็นเมื่อกี้ ลื้อรู้ใช่ไหมว่าเขาทำงานที่ไนต์คลับเฮียติงลี่”
“จำได้ครับ”
“งั้นลื้อฟังให้ดี ๆ นะ เรื่องที่ลื้อเห็นอั๊วกับผู้หญิงนั่นน่ะ ห้ามบอกเฮียติงลี่เด็ดขาด ถ้าลื้อปากโป้งล่ะก็ ลื้อเจ็บ...เจ็บหนักด้วย รู้มั้ย”
พายุตบหน้ากังฟูอีกที แล้วเดินออกไป เลือดไหลย้อยออกมาจากมุมปากกังฟู กังฟูไม่รู้ตัว ล้างจานชามต่อ
หลังล้างจานเสร็จ กังฟูเดินออกมาเจอเมลดาหน้าโรงงิ้ว เมลดาเห็นรอยเลือดมุมปากกังฟูก็นึกเป็นห่วง กังฟูเล่าเรื่องพายุกับเนตรให้เมลดาฟัง เมลดาเป็นห่วงเนตร เพราะรู้สึกว่าพายุเป็นผู้ชายอันตราย กลัวพายุจะทำให้เนตรเสียใจ จึงแอบไปหาเนตรที่อพาร์ตเมนต์เพื่อจะเตือนเนตรเรื่องพายุ เนตรยังโกรธเมลดาเรื่องชนะไม่หาย เลยไม่ยอมฟังที่เมลดาพูด เมลดาเองก็ไม่ได้รั้งตัวเนตรเอาไว้ กังฟูบอกเมลดาว่าถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ คนที่จะเสียใจมากที่สุดก็คือชนะ เพราะพี่น้องเกลียดกันเอง คนที่เสียใจที่สุดก็คือพ่อแม่
เป๋งกุ่ยตอบปัญหารายการวิทยุได้คูปองกินไก่ทอดฟรีมาหนึ่งใบเลยมาชวนหลินหลินไปกินไก่ทอดด้วยกัน หลินหลินจะชวนบู๊ลิ้มไปด้วย เป๋งกุ่ยบอกบัตร 1 ใบใช้ได้แค่สองคน หลินหลินจะให้เป๋ง กุ่ยไปชวนบู๊ลิ้มแทน เป๋งกุ่ยอ้างว่าบัตรจะหมดเขตวันนี้ ถ้าไม่เจอบู๊ลิ้มก็เสียของ
เป๋งกุ่ยคะยั้นคะยอพาหลินหลินไปกินไก่ทอดด้วยกันจนได้ บู๊ลิ้มเดินผ่านไปเห็นหลินหลินนั่งกิน
ไก่ทอดกับเป๋งกุ่ย ก็แอบอกหัก ทำตัวเป็นพระเอก
มิวสิกวิดีโอเดินตากฝนกลับไปบ้าน หลินหลินซื้อไก่ทอดไปฝาก บู๊ลิ้มไม่ยอมรับไก่ทอดจากหลินหลิน
“ไม่เอา ไม่อยากกิน เอากลับไปเหอะ”
“นี่เมนูใหม่นะ ฉันกินกับเป๋งกุ่ยแล้วอร่อยจริง ๆ”
หลินหลินคะยั้นคะยอให้ บู๊ลิ้มปัดมือ ถุงไก่หล่นพื้นตกกระจาย บู๊ลิ้มตกใจเหมือนกัน ไม่ตั้งใจ
“ทำไมทำงี้อ่ะ”
บู๊ลิ้มปรี๊ดแบบไม่มีเหตุผล “ก็จะทำอย่าง งี้อ่ะ มีไรมั้ย”
“เป็นบ้าอะไรของนาย”
“เออ ถ้าบ้าก็อย่ามายุ่งกับฉันเดะ ไปหาไอ้เป๋งกุ่ยไป”
“งี่เง่าว่ะ” หลินหลินสะบัดหน้าเดินออกไปจากห้อง
“เธออ่ะดิงี่เง่า อะโด่” บู๊ลิ้มปิดประตูปัง มองถุงไก่บนพื้น เตะเปรี้ยงไก่กระจาย
ผู้จัดการอพาร์ตเมนต์โทรศัพท์ไปฟ้องติงลี่ว่าเนตรพาพายุขึ้นห้อง เย็นนั้นพอพายุไปถึงไนต์คลับก็ถูกติงลี่เรียกไปต่อว่า
“พายุ อั๊วจะสอนลื้อนะ คนอย่างอั๊ว ไม่ถือความรู้ ไม่ถือมารยาท ใครไม่เรียนหนังสือ พูดจาไม่เพราะก็ทำงานกับอั๊วได้ อั๊วถือสาอยู่สามเรื่อง อันดับหนึ่งกตัญญู คนไม่กตัญญูก็ไม่ใช่คน สองคุณธรรมน้ำมิตร สามฝีมือ ต้องเป็นคนเก่ง...ลื้อเป็นคนเก่ง แต่ถ้าลื้อทรยศเพื่อน อกตัญญู ลื้อไสหัวออกไปจากที่นี่ได้เลย”
พายุลนลานลุกคุกเข่าโค้งหัวจรดพื้น “ผมผิดไปแล้วครับเฮียติงลี่ ผมขอโทษครับ ให้โอกาสผมแก้ตัวอีกสักครั้งเถอะนะครับ”
ติงลี่เห็นท่าทีของพายุแล้วค่อยใจเย็นลง “โบราณว่าไว้ ผู้หญิงเหมือนเสื้อผ้า พี่น้องเหมือนแขนขา เข้าใจไหม”
“เฮียติงลี่พูดถูกแล้วครับ ผมมันโง่เอง”
“เอาเถอะ เห็นแก่ที่ลื้อเคยช่วยชีวิตอั๊ว อั๊วจะให้โอกาสลื้ออีกครั้ง หวังว่าจะไม่พลาดอีกนะ เพราะไม่งั้นล่ะก็...อย่าหาว่าอั๊วไร้น้ำใจ”
“ครับ ๆ ผมรู้แล้วครับ ผมจะไม่ทำผิดอีกแล้วครับ...ขอบคุณเฮียติงลี่ที่เมตตาผม” พายุก้มกราบกรานปะหงก ๆ
“รู้สำนึกก็ดี แต่ทำผิดแล้วก็ต้องถูกลงโทษ พายุ อั๊วปลดลื้อแล้ว ลื้อไม่ใช่รองหัวหน้าอีกต่อไป”
พายุร้องไห้อ้อนวอน แต่ติงลี่ยืนกรานจะปลดพายุออกจากรองหัวหน้าให้ได้ พายุนึกแค้น คิดว่ากังฟูมาฟ้องติงลี่เรื่องเนตร
ตอนที่ 16
ขณะที่กังฟูกำลังเดินกลับบ้านตามปกติ จู่ ๆ ก็มีคนชุดดำโผล่มาลงมือโจมตีกังฟู ทั้งเร็ว ทั้งดุดัน กังฟูรีบตั้งรับ ถอยหลังแต่ไม่ลนลาน คนชุดดำลงมือดุขึ้นเร็วขึ้นในที่สุดก็เตะหน้ากังฟูได้ กังฟูเซไปแทบสลบ
“ลื้อเป็นใครวะ”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น