“ผมจะบอกความจริงกับทุกคน เด็กคนนั้น ลูกของผม ไม่ใช่ลูกพี่ณไตร”แขไขมองธรรพ์นิ่ง สายตาสงบแต่แฝงความเลือดเย็นไว้เต็มเปี่ยม“ถ้าแกพูด แกจะไม่มีวันเห็นหน้าเด็กในท้องชั้น”“แขไข...อย่าทำอะไรลูกของเรา” ธรรพ์ตกใจมาก“ไม่ใช่ชั้น แต่เป็นแกต่างหาก ถ้าแกพูดความจริงออกไปแม้แต่คำเดียว...” แขไขกำหมัดวางลงไปที่ท้อง “เด็กคนนี้จะไม่มีลมหายใจ จะไม่มีโอกาสได้คลอดออกมา”“อย่า...อย่าฆ่า...ลูกของเรา” ธรรพ์วิงวอน“ถ้าแกไม่อยากเป็นพ่อที่ได้ชื่อว่าฆ่าลูกทางอ้อม ก็ปิดปากให้สนิท เงียบไว้ตลอดชั่วชีวิตของแก..แกต้องเห็นแก่ลูก ปล่อยให้เด็กคนนี้เกิดมาเป็นทายาทคนโตของหิมวัต เค้าจะสุขสบาย เป็นเจ้าของทรัพย์สมบัติทุกอย่าง ไม่มีวันที่ลูกของฉันกับพี่ณไตรจะน้อยหน้าเด็กคนไหนทั้งนั้น”แขไขยิ้มร้ายมองธรรพ์ที่น้ำตาคลอด้วยสายตาเย็นชา ไม่สนใจความเจ็บปวดของธรรพ์เลยแม้แต่น้อยในวันต่อมา เนื้อนางก็ไปตรวจท้องที่อนามัย ซึ่งหมอก็ยืนยันว่าเธอท้อง บังเอิญบุญลือผ่านมาได้ยินเนื้อนางคุยเรื่องท้องกับพวกคำฝาย จึงรีบไปหาณไตร แต่กลับพบแขไขและถูกคาดคั้นถาม จนบุญลือจำต้องบอกเรื่องเนื้อนางท้อง ทำให้แขไขโกรธมากจึงแอบมาหาเนื้อนางที่ปางไม้“นังเนื้อนาง แกท้องลูกพี่ณไตรใช่มั้ย” แขไขคาดคั้นถาม“ไม่จ้ะ ไม่ได้ท้อง”เนื้อนางรีบโกหก“โกหก แกคิดจะปิดฉัน แกคิดจะเอาเด็กในท้องมาแย่งพี่ณไตรไปจากฉัน”ขาดคำ แขไขจิกผมเนื้อนางจนหน้าหงาย เนื้อนางพยายามดิ้นรน แต่แขไขไม่ยอม“แกมันเป็นมารความสุขของฉัน แกเกิดมาทำไม เนื้อนาง ลูกแกด้วย เกิดมาทำไม”แขไขจ้องมองไปที่ท้องเนื้อนางอย่างเกลียดชัง เนื้อนางใจหายวาบกลัวแขไขทำร้ายลูก“คุณแขไข เนื้อนางกำลังจะไปจากพ่อเลี้ยงแล้ว”“ไม่จริง แกมันหน้าด้าน โกหก ที่จะออกปางเพราะคิดจะดึงพี่ณไตรให้ไปเลี้ยงดูแก กับลูกไกลหูไกลตาทุกคน แล้วแกก็จะสูบเงินหิมวัตไปเลี้ยงลูกแก ให้สุขสบายกว่าลูกชั้น”“ไม่เลยจ้ะ คุณแขไข เนื้อนางไม่เคยคิดอย่างนั้นเลย”“แล้วแกมาแต่งงานกับพี่ณไตรทำไม แกมีลูกกับพี่ณไตรทำไม”“เนื้อนาง..รัก..คุณณไตร”เนื้อนางบอกตรง ๆ แต่แขไขฟังแล้วสุดทน ตบฉาดเข้าหน้าเนื้อนางสะบัด“ฉันก็รักพี่ณไตร รักมากกว่าแกด้วย”เนื้อนางยกมือไหว้อ้อนวอน“คุณแขไข เนื้อนางขอร้อง..อย่าทำอะไรเนื้อนางเลย”“ฉันรู้ว่าตอนนี้แกไม่ได้ห่วงตัวเองแล้ว..แกไม่เคยอ้อนวอนฉัน แต่วันนี้แกมีคนที่รักมากกว่าชีวิตอีกคนในท้องแก แกถึงยอมยกมือไหว้ขอชีวิต” แขไขยิ้มเหี้ยม“คุณแขไข อย่าทำอะไรฉันเลย เห็นแก่เด็กเถอะนะจ๊ะ..เราก็เป็นแม่เหมือนกัน”“ไม่เหมือน อย่าบังอาจเอาลูกแกมาเทียบกับลูกชั้น ลูกแกมันไม่มีสกุลรุนชาติ เด็กในท้องมันก็ชั้นต่ำเหมือนแก ไม่มีทางจะมาเป็นหิมวัต จำใส่กะโหลกไว้ เนื้อนาง ลูกพี่ณไตรต้องมีคนเดียว”ว่าแล้วแขไขก็ตบหน้าเนื้อนางหน้าสะบัด และล้มลง จากนั้นแขไขหันไปคว้าไม้ใกล้มือขึ้นมา เนื้อนางตกใจร้องให้คนช่วย“ฉันปล่อยให้แกระริกระรี้ มีความสุขกับพี่ณไตรมานานแล้วอย่าคิดว่าฉันจะปล่อยให้ลูกในท้องแก มาแย่งพ่อของลูกชั้นไปอีก”เนื้อนางกรีดร้อง เมื่อแขไขฟาดไม้ใส่เธอ ณไตรที่ตามหาเนื้อนางได้ยินเสียงรีบวิ่งมา“เนื้อนาง เนื้อนาง เนื้อนาง อยู่แถวนี้หรือเปล่า””เสียงณไตรทำให้แขไขตกใจ รีบวิ่งหนีไปก่อน“ช่วย..ช่วย..เนื้อนาง..ด้วย”เนื้อนางร้องเรียก ก่อนจะหมดสติไป..ระหว่างนั้นณไตรก็วิ่งเข้ามาเห็นเนื้อนางที่นอนเหยียดยาวไม่ได้สติ รีบตรงเข้าช้อนร่างหญิงสาวขึ้นมา “เนื้อนาง คุณเป็นอะไร เนื้อนาง ทำไมมานอนอยู่ตรงนี้..เนื้อนาง”
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น